تفاوت بین کارایی و اثربخشی

کارآیی به معنای هر آنچه تولید می کنید یا انجام می دهید. این باید به روشی کامل انجام شود. اگرچه ، اثربخشی یک رویکرد گسترده تر دارد ، به این معنی که تا چه اندازه نتایج واقعی برای تحقق نتیجه مطلوب یعنی انجام کارهای دقیق حاصل شده است. اینها متریک است که برای سنجش عملکرد یک کارمند در یک سازمان استفاده می شود.

کارآیی و اثربخشی دو کلمه ای است که بیشتر توسط مردم مخلوط می شوند. آنها به جای یکدیگر استفاده می شوند ، اما متفاوت هستند. در حالی که کارآیی وضعیت دستیابی به حداکثر بهره وری است ، با کمترین تلاش صرف شده ، اثربخشی میزان موفقیت چیزی در ارائه نتیجه مطلوب است.

برای درک تفاوت بین کارآیی و اثربخشی در مدیریت ، مقاله را بخوانید.

محتوا: کارآیی در مقابل اثربخشی

چارت مقایسه

تعریف کارآیی

کارآیی به توانایی تولید حداکثر خروجی از ورودی داده شده با کمترین اتلاف وقت ، تلاش ، پول ، انرژی و مواد اولیه اشاره دارد. با طراحی و دستیابی به نسبت ورودی و خروجی منابع شرکت مانند صندوق ها ، انرژی ، مواد ، نیروی کار و غیره می توان آن را به صورت کمی اندازه گیری کرد.

بهره وری همچنین پارامتر برای محاسبه عملکرد و بهره وری با مقایسه بین خروجی بودجه و خروجی های واقعی تولید شده با تعداد ثابت ورودی ها در نظر گرفته می شود. این توانایی انجام کارها به روشی خوش ذوق ، برای دستیابی به خروجی استاندارد است.

کارآیی یک عنصر اساسی برای استفاده از منابع است ، زیرا تعداد آنها بسیار کمتری دارند و از آنها کاربردهای جایگزین برخوردار هستند ، بنابراین باید به بهترین وجه ممکن استفاده شود.

تعریف اثربخشی

اثربخشی به دستیابی به نتیجه هدفمند ، به میزان انجام کاری انجام شده است. این بدان معنی است که میزان نزدیکی هدف دستیابی شده با هدف از پیش تعیین شده برای بررسی قدرت کل موجودیت است.

اثربخشی ظاهری بیرونی دارد ، یعنی رابطه سازمان تجارت با محیط کلان تجارت را فاش می کند. این تمرکز بر رسیدن به موقعیت رقابتی در بازار است.

اثربخشی نتیجه ای است که نشان می دهد چگونه یک فعالیت عالی انجام شده است که منجر به دستیابی به نتیجه در نظر گرفته شده است که یا دقیق است یا در کنار کامل است.

تفاوت های کلیدی بین کارآیی و اثربخشی

نکاتی که در زیر آورده شده است ، تفاوتهای قابل توجهی بین کارآیی و اثربخشی را شرح می دهد:

1. توانایی تولید حداکثر تولید با منابع محدود به عنوان کارآیی شناخته می شود. سطح نزدیک بودن نتیجه واقعی با نتیجه برنامه ریزی شده اثربخشی است.
2. کارآیی "انجام کارها کامل" است در حالی که اثربخشی "انجام کارهای کامل" است.
3. کارآیی چشم انداز کوتاه مدت دارد. در مقابل ، طولانی مدت نقطه نظر اثربخشی است.
4. کارآیی عملکرد گرا است. بر خلاف اثربخشی ، که نتیجه آن است.
5. کارآیی در زمان اجرای استراتژی حفظ می شود ، در حالی که فرمولاسیون استراتژی نیاز به اثربخشی دارد.
6. کارآیی در عملکرد سازمان اندازه گیری می شود ، اما اثربخشی استراتژی ها که توسط سازمان انجام می شود اندازه گیری می شود.
7. با توجه به تعداد ورودی ها ، کارآیی نتیجه خروجی واقعی است. از طرف دیگر ، اثربخشی رابطه با وسایل و پایان دارد.

نتیجه

کارآیی و اثربخشی هر دو جایگاه برجسته ای در محیط کسب و کار دارند که باید توسط سازمان حفظ شود زیرا موفقیت آن بر آنها نهفته است. کارآیی یک رویکرد درون نگرانه دارد ، یعنی عملکرد عملیات ، فرآیندها ، کارگران ، هزینه ، زمان و غیره را در سازمان اندازه گیری می کند. این تمرکز آشکار در کاهش هزینه یا هدر رفتن یا از بین بردن هزینه های غیر ضروری برای دستیابی به خروجی با تعداد ورودی های اعلام شده است.

در مورد اثربخشی ، یک رویکرد برون گرا دارد که رابطه سازمان تجارت با سایر نقاط جهان را برای دستیابی به موقعیت رقابتی در بازار برجسته می کند ، یعنی به سازمان کمک می کند تا با ایجاد قدرت کل سازمان را قضاوت کنداستراتژی ها و انتخاب بهترین وسیله برای نتیجه دستیابی.