مجله

با توجه به اینکه بانکهای مرکزی به حرکات ناامید کننده متوسل می شوند ، مانند افزایش نرخ 650 BPS بانک روسیه یا حرکت بانک ملی سوئیس به PEG Franc به یورو در سال 2012 ، قرار گرفتن در معرض فارکس بدون ضخامت مانند یک بمب زمانی است که می تواند همه چیز را منفجر و خراب کند ، بدون آن

پرچین فارکس - راه رفتن در لبه؟وقت آن است که شرط های خود را محافظت کنید

در شانزدهم ماه گذشته ، بانک روسیه غیرقابل تصور را انجام داد. به منظور مهار اسلاید در روبل ، نرخ بهره را با 650 bps افزایش داد! نتیجه یک تصادف فوری چهار دسته در USDRUB بود و پس از آن یک افزایش 30 درصدی دیوانه وار بود. در حالی که این یک بار در طول زندگی یک رویداد بود ، بار دیگر ، نیاز به ایمن سازی مشاغل از نوسانات فارکس را با محافظت از آن بازگرداند

در دنیای ارزهای با شناور آزاد و بانکهای مرکزی فوق العاده تهاجمی ، بسیار مهم شده است که نه تنها به طور منظم قرار گرفتن در معرض فارکس شخص را ارزیابی کنیم ، بلکه از آن نیز به طرز تهاجمی محافظت می کنند

در پایان FY2012 ، با ارزش ترین شرکت هند - خدمات مشاوره تاتا (TCS) - دارای ارزهای ارزی به ارزش 8،506. 37 روپیه بود ، به غیر از پرچین به ارزش 2. 64 میلیارد دلار گزینه و 308. 53 میلیون دلار در جلو ، که TCS طبقه بندی می کند همانطور که از این نظر دسته بندی می شود. پرچین های جریان نقدی. در 30 مارس 2012 نرخ مرجع RBI USDINR از 51. 1565 ، اینها به کرور 233،602. 77 روپیه اضافه شد. و اگر کسی توسط TCS 'FY2013 درآمد عملیاتی TCS از 62،989. 48 کرور انجام شود ، حتی قبل از شروع FY2013 ، TCS تقریباً 37. 5 ٪ از درآمد پیش رو خود را بدست آورده بود. با وجود این ، این شرکت در FY2013 یک خالص فارس از کرور 49. 27 روپیه کسب کرد. چگونه؟پاسخ در این واقعیت است که در آخرین روز FY2013 ، نرخ مرجع RBI USDINR به 54. 3893 افزایش یافته است ، از این طریق از درآمد غیرقانونی TCS سود می برد.

چگونه TCS در پاسخ استراتژی خود را تغییر داد؟به سادگی ، پرچین های خود را کاهش داد! زیرا ، در پایان FY2013 ، TCS دارای پرچین ارزی به ارزش کرور 10،665. 98 روپیه مفهومی بود ، به غیر از پرچین به ارزش 1. 37 میلیارد دلار گزینه و 26. 28 میلیون دلار در جلو ، طبقه بندی شده به عنوان پرچین جریان پول. این بدان معناست که در ابتدای FY2013 ، TCS 37. 5 ٪ از درآمد پیش رو خود را به خود اختصاص داده بود ، در ابتدای FY2014 ، TCS فقط 22. 3 ٪ از درآمد پیش رو خود را بدست آورده بود!

روی یخ نازک

اگر فکر می کردید که فقط 22. 3 ٪ از درآمد شما بسیار خطرناک است ، هنوز چیزی ندیده اید. به عنوان مثال ، در پایان FY2013 ، Infosys Technologies دارای ارزهای خارجی 5. 985 روپیه بود - فقط 11. 9 ٪ از درآمد FY2014! در حالی که چنین ماجراهای برای صادرکنندگان هندی چندان خطرناک نبوده است ، با توجه به کاهش سکولار در ارزش روپیه ، تاریخ از این واقعیت آشکار است که ، در دراز مدت ، آنها نتیجه نمی گیرند. فقط هر گزارشی را از قبل از سال 2008 انتخاب کنید و خواهید فهمید که چگونه شرکت های فناوری اطلاعات هندی در حال تلاش برای پوشش بودند زیرا روپیه از قدرت به قدرت منتقل می شود. به عنوان مثال ، همان TC ها بین FY2006 و FY2007 بیش از 250 ٪ از ارزهای خارجی خود را افزایش داده است - از 566 میلیون دلار مفهومی به 1. 43 میلیارد دلار مفهومی - همانطور که روپیه به نظر می رسید در یک گاو نر است.

از طرف دیگر ، پیدا کردن خود در سمت اشتباه کاهش سکولار در روپیه ، واردکنندگان هندی هستند. در حقیقت ، کاهش سریع روپیه در تابستان سال 2013 امور را چنان وخیم کرده بود که RBI مجبور شد یک پنجره تعویض ویژه برای PSU های بازاریابی نفتی باز کند تا به آنها در انجام تعهدات مربوط به پرداخت نفت خام خود کمک کند. با وجود این بزرگترین در بین PSU های نفتی هند و بزرگترین شرکت هند با فروش - شرکت نفتی هند با مسئولیت محدود (IOC) - دارای 81،823. 5 روپیه به ارزش تعهدات ارزی خارجی در پایان سال FY2014 ، در برابر 522،120. 1 روپیه وام های ارزی خارجی!

چرا پرچین

بیایید به ارزشمندترین شرکت هند - TCS برگردیم. TCS که در تجارت برون سپاری و مشاوره فناوری اطلاعات و مشاوره ، بیشتر درآمد خود را از ایالات متحده و اروپا کسب می کند - 81. 7 ٪ در FY2014. اما بیشتر هزینه های آن در هند ، در روپیه های هند انجام می شود. بنابراین ، بیایید بگوییم که TCS یک سفارش به ارزش 1 میلیون دلار برنده می شود ، تا مشخص کند که باید 5 کرور Rs. 5 را خرج کند. با نگاهی به USDINR در 62 (مثلاً) ، پیش می رود و کرور 5 روپیه را برای اجرای این پروژه خرج می کند و انتظار دارد سود کرور Rs. 1. 2 را جیب کند. اما تا زمان تحویل پروژه و پرداخت آن برای دریافت آن ، USDINR به 45 (مثلاً) منتقل شده است. این بدان معناست که وقتی TCS چک 1 میلیون دلاری را به بانکدار خود ارائه می دهد ، دومی آن را فقط 4/5 کرور Rs می دهد ، و در نتیجه TCS به جای سود 1. 2 Rs. 2 Rs ، از دست دادن Rs. 50 Lakh در این پروژه استفاده می کند. این ، فقط به دلیل جنبش نامطلوب ارز.

"در پایان FY2014 ، TCS پرچین های پول نقد دلار آمریکا را بیش از 65 ٪ (YOY) کاهش داده بود."

TC و میلیون ها نفر از صادرکنندگان دیگر ، در سراسر جهان ، با استفاده از قرار گرفتن در معرض ارز خود (حداقل تا حدی ، همانطور که قبلاً) با استفاده از قراردادهای مشتق مانند آینده ، رو به جلو ، گزینه ها و مبادلات ، از چنین شرایطی خودداری می کنند. بنابراین ، در مثال بالا ، لحظه ای که TCS قرارداد را امضا کرد ، می توانست با فروش یک قرارداد USDINR به جلو ، که می توانست به قیمت 62 دلار نقل کند ، از قرار گرفتن در معرض ارز 1 میلیون دلاری خود محافظت کند. در صورت تقویت روپیه (سقوط در USDINR) در موقت ، موقعیت "جلو به جلو" TCS باعث جبران ضرر در ترجمه می شد. با بازگشت به همان مثال ، با فرض اینکه USDINR در زمان پرداخت به 45 کاهش یافته بود ، موقعیت رو به جلو می توانست TCS 1. 7 RS را به شما بدهد (با فرض اینکه رو به جلو در PAR کوتاه شده باشد) ، که می تواند ضرر ترجمه را جبران کندبشر

این مهم نیست که برای نفی کردن سرچشمه های ارزی عملیاتی مهم باشد ، بلکه برای کاهش خطرات ترازنامه نیز مهم است. به عنوان مثال ، فرض کنیم یک شرکت هندی از وام 1 میلیون دلاری از یک بانک آمریکایی بهره می برد تا از نرخ بهره پایین در ایالات متحده بهره مند شود. از آنجا که این شرکت به پول در هند نیاز دارد ، بلافاصله دلار را با نرخ غالب USDINR 62 (مثلاً) به روپیه تبدیل می کند ، از این طریق ، کرور Rs. 6. 2 دریافت می کند. بیایید در زمان پرداخت وام فرض کنیم ، USDINR به 72 رسیده است. در چنین شرایطی ، این شرکت در پایان سرفه می کند. بانک خواستار بازپرداخت فقط به دلار می شود. حتی در این حالت ، این شرکت می توانست با خرید یک قرارداد پیش رو USDINR ، لحظه ای که وام مجازات می شود ، از قرار گرفتن در معرض ارزی خود محافظت کند. در عوض ، موقعیت "طولانی رو به جلو" ، در هنگام پرداخت وام ، تمام ضرر و زیان ترجمه را نفی می کرد.

به نظر می رسد که در چند ماه گذشته ، بسیاری از صادرکنندگان و واردکنندگان هندی از الزامات محافظت از آنها شکایت کرده اند - پدیده ای که حتی RBI نیز از آن غافل نشده است ، که احساس می کند شرکت های هندی بسیار ناخوشایند هستند ، به صادر کنندگان و واردکنندگان هندی شده است. زیر دردناک

چرا پرچین نیست

تنها دلیل عدم توجه به قرار گرفتن در معرض ارز خارجی فرد ، فریب جنبش ارز مطلوب است. با بازگشت به مثال TCS فوق ، بیایید بگوییم تا زمانی که TCS مبلغ 1 میلیون دلاری را دریافت کرد ، USDINR ، به جای اینکه پایین تر از 62 به 45 حرکت کند ، به 72 نفر بالاتر رفته بود. در چنین شرایطی ، موقعیت کوتاه جلو TCS متحمل می شداز دست دادن کرور Rs. 1 ، اگرچه می توانست با افزایش ترجمه جبران شود. در عوض ، اگر TCS به هیچ وجه برای پرچین ها تصمیم نمی گرفت ، در زمان تبدیل آن کرور اضافی Rs. 1 به دست می آورد.

دلیل دیگر عدم انتخاب محافظت از محافظت ، هزینه آن است ، زیرا در حالی که مشتقات مانند جلو ، آینده و مبادله هزینه زیادی ندارند (غیر از هزینه معامله) ، ابزارهای مشتق مانند گزینه ها شامل پرداخت حق بیمه است ، که در بعضی مواقع ،می تواند یک عامل بسیار منصفانه باشد ، به ویژه هنگامی که یک جفت فارکس خیلی بی ثبات نباشد.

"در سال 2013 ، RBI یک پنجره تعویض ویژه برای کمک به OMC ها برای پاسخگویی به الزامات دلار خود باز کرد."

حتی وقتی نوبت به جلو و آینده می رسد ، زیرا یک بازار کارآمد تضمین می کند که همه خطرات و عوامل تخفیف (حداقل منطقی) تخفیف می یابد ، آنها (رو به جلو و آینده) اغلب با تخفیف های قابل توجه یا حق بیمه ، در جهت قیمت های آینده تجارت می کنند. و با توجه به دیفرانسیل نرخ بهره گسترده بین ایالات متحده و هند ، قراردادهای پیش رو USDINR امروز به نقل از حق بیمه گسترده و در یک Contango است. به عنوان مثال ، با USDINR در 62 (مثلاً) ، اگر سه ماهه USDINR Futures و Forward در 64 معامله شوند ، قراردادهای شش ماهه در 66 معامله می شوند ، مخاطبین یک ساله با 68 و غیره معامله می شوند. بنابراین ، برای یک شرکت ، که قرار است یک سال بعد وام ارز خارجی را بازپرداخت کند ، به طور کامل از قرار گرفتن در معرض ارزی خود به معنای خرید USDINR در 68 سال است-یک عامل بسیار منصفانه ، با توجه به اینکه محل تجارت است.

چه کسی کار است

در حالی که صادرکنندگان و واردکنندگان دلیل/منطق/استراتژی خاص خود را برای اینکه آیا کاملاً پرچین ، جزئی محافظت می کنند یا اصلاً از قرار گرفتن در معرض فارکس خود برخوردار نیستند ، RBI شروع به توجه به این واقعیت کرده است که شرکت هندوستان به طور گسترده ای تحت کنترل است. و در حالی که احتمالاً ، این وظیفه را ندارد که شرکت ها را مجبور به محافظت از قرار گرفتن در معرض فارکس خود کند ، مطمئناً سعی دارد به همه هشدار دهد. معاون فرماندار RBI ، چند ماه به عقب ، با تلاش برای ارائه این پیام ، گفت: "کاملاً ضروری است که شرکت ها باید همچنان با سیاست های محافظت از صدا هدایت شوند و بانک های تأمین مالی خطر ابتلا به مواجهه غیرقانونی را در چارچوب ارزیابی اعتبار خود نشان می دهند.. "وی در ادامه افزود که نسبت پرچین شرکت های هندی برای وام های خارج از کشور و بدهی قابل تبدیل خارجی "بسیار کم" بود.

چگونه پرچین

با ایجاد نیاز و اهمیت اطمینان از قرار گرفتن در معرض فارکس شما ، سؤال این است که چگونه فرد در مورد آن پیش می رود. و پاسخ مربوط به بانکدار دوست شما است. با یکپارچه سازی جهان به طور فزاینده ای. حجم و ارزش تجارت روزافزون ؛و ارزی مانند آنچه که روبل اخیراً انجام داده است ، هر بانکی که ارزش نمک خود را دارد ، امروز دارای یک اداره ریسک فعال و وزارت خزانه داری است. آنچه این بانک ها اساساً انجام می دهند این است که به عنوان پلی بین صادرکنندگان و واردکنندگان عمل کند - کسانی که به طور معکوس تحت تأثیر حرکت در یک جفت ارز قرار می گیرند - و از این رو ، سعی می کنند کسی را پیدا کنند تا طرف مقابل تجارت را بگیرد. بانک ها نیز اغلب به عنوان خود طرفداران عمل می کنند. و با توجه به اینکه یک بانک به عنوان یک طرف مقابل برای صادرکنندگان و واردکنندگان عمل می کند ، حداقل تا حدی خطر خود را نفی می کند.

بازگشت به مثال ذکر شده در بالا ، اگر TCS به XYZ Bank (مثلاً) لحظه ای که سفارش 1 میلیون دلار را دریافت می کند و سعی می کند قرار گرفتن در معرض فارکس خود را انجام دهد ، XYZ Bank به طور معمول با نقل قول ها برای دوره های مختلف آماده است. بنابراین ، با Spot Usdinr در 62 ، ممکن است آماده باشد تا به عنوان همتای برای یک دوره یک ماهه در 63 ، دوره سه ماهه در 64 و غیره عمل کند. در صورت سقوط USDINR به 45 (مثلاً) ، خطر XYZ Bank چیست؟این بانک به طور معمول سعی می کند با عمل به عنوان همتای یک وارد کننده ، این ضرر را نفی کند. بنابراین ، لحظه ای که یک مهاجم سه ماهه در 64 بین TCS و XYZ Bank معامله می شود (در اینجا بانک XYZ به عنوان خریدار عمل می کند) ، سعی می کند یک شرکت دیگر را پیدا کند ، به احتمال زیاد یک وارد کننده ، که به دنبال خرید سه- استماه به جلو در 64. 5 (در اینجا XYZ Bank یک فروشنده است) ، از این طریق خود را از خطرات فارکس مصون می کند و در عین حال ، سود کمی 0. 5 را جیب می کند.

امروز ، ما همچنین مبادلات سازمان یافته ای مانند MCX ، NSE و BSE را ترتیب داده ایم ، جایی که قراردادهای استاندارد آینده و گزینه های جفت ارز مختلف مانند USDINR ، EURINR ، GBPINR و غیره معامله می شوند ، حتی کوچکترین صادرکننده/وارد کننده را نیز قادر به محافظت از قرار گرفتن در معرض فارکس خود می دانند ، بدون آننگرانی در مورد خطرات طرف مقابل. در عین حال ، برای کسانی که می خواهند از خطر فارکس خود محافظت کنند ، اما همچنین می خواهند از حرکت ارز مطلوب سود ببرند ، محصولات مشتق کمی پیچیده تری مانند گزینه ها وجود دارد که با هزینه کمی همراه هستند.

در حقیقت ، گزینه های جالب به طور فزاینده ای به عنوان ابزار انتخابی برای India Inc. همانطور که از گزارش سالانه TCS 'FY2014 مشاهده می شود ، تبدیل می شوند ، که نشان می دهد همه موقعیت های برجسته شرکت تحت پرچم های جریان نقدی قراردادهای گزینه ای هستند!

"شرکت ها از تمام قرار گرفتن در معرض فارکس خود محافظت نمی کنند تا از جنبش مطلوب فارکس بهره مند شوند"

پرچین برای یک لبه

دلیل وجود یک شرکت در یک تجارت به این دلیل است که فکر می کند مدل کسب و کار سودآور است. به این دلیل است که کالاها و خدمات عالی ارائه می دهد. به این دلیل است که تقاضای کافی برای کالاها و خدمات آن با قیمتی که در آن به آنها ارائه می دهد وجود دارد. و قیمتی که در آن کالاها و خدمات خود را ارائه می دهد ، به آن اجازه می دهد تا سود کسب کند. این کار در بازار فارکس نیست. با توجه به همه اینها ، خطر مربوط به قرار گرفتن در معرض فارکس ، در بهترین حالت ، مزاحمت است که به بهترین وجه از آن اجتناب می شود. و تنها راه برای جلوگیری از آن ، چه چیز دیگری است ، اما محافظت از آن. هنوز حصیر کردی؟

"ما روی یک بمب زمانی نشسته ایم ، مردم بسیار زیر لگد هستند" - Saurabh Sarkar ، مدیر عامل و مدیرعامل ، بورس اوراق بهادار MCX

Saurabh Sarkar، مدیر عامل و مدیر عامل، MCX Stock Exchange

TDB: آیا می توانید برآوردی تقریبی از فروپاشی معامله گران مشتقه ارز در MCX، از نظر تامین کننده های واقعی و سفته بازان به ما بدهید؟

Saurabh Sarkar (SS): اگر نسبت بهره باز حجمی معوق را در هر یک از صرافی ها مقایسه کنید، متوجه خواهید شد که نسبت بهره ما کمترین است. این بدان معناست که درصد پوشش دهنده ها در MCX بالاترین میزان است. به طور معمول، حجم توسط سفته بازی و علاقه آزاد توسط پوشش دهندگان هدایت می شود. بنابراین، هر جا که حجم را به عنوان درصد سود باز بسیار بالا می بینید، می دانید که حدس و گمان های زیادی وجود دارد. در مورد ما، در حالی که بهره باز معمولاً حدود 800 میلیون دلار است، حجم آن حدود 500 تا 600 میلیون دلار است. این بدان معنی است که فعالیت های پوشش ریسک بیشتری در حال انجام است.

از سوی دیگر، در BSE حجم حدود 3 برابر علاقه آزاد خواهد بود! حتی در NSE، این نسبت بسیار بالا است. بنابراین، اگرچه در گذشته فعالیت های سفته بازی زیادی در MCX وجود داشته است، امروزه بسیاری از این حجم به دلیل پوشش ریسک است. اگر می خواهید عددی را قرار دهم، فکر می کنم حداقل 30 تا 35 درصد، شاید حتی 40 درصد از حجم MCX، امروزه توسط پرچین کننده ها به حساب می آید. ما تشخیص می دهیم که اگر این تجارت باید رشد کند، ما به مشارکت بیشتر شرکت ها نیاز داریم. بنابراین، ما شروع به تماس مستقیم با آنها کرده ایم.

TDB: علیرغم افزایش گردش مالی مشتقات ارزی، این احساس وجود دارد که تعداد زیادی از صادرکنندگان/واردکنندگان کوچک و متوسط ریسک فارکس خود را پوشش نمی دهند. برداشت شما در این مورد چیست؟MCX برای افزایش آگاهی چه می کند؟

SS: بدیهی است که برای صادرکنندگان و واردکنندگان کوچک و متوسط دشوار است... اولاً آگاهی بسیار پایین است و ثانیاً بانک ها کنترل زیادی بر آنها دارند. اکثر آنها فقط یک یا دو بانک دارند که برای تامین مالی به آنها وابسته هستند. بسیاری همچنین احساس می کنند که به محض شروع معامله در مبادلات، باید با حاشیه های روزانه مارک به بازار (MTM) و سایر فرآیندها سر و کار داشته باشند. آنها متوجه نمی شوند که اگر آن را با حاشیه هایی که به بانک هایشان می پردازند مقایسه کنند، واقعاً می تواند برای آنها مفید باشد. همزمان، بانک ها نیز به سمت رژیم بازل 3 حرکت می کنند، که به این معنی است که برای چنین فعالیت هایی باید هزینه های بسیار بیشتری دریافت کنند. بنابراین، نکته کلیدی این است که معامله گران متوجه شوند که معامله مستقیم در یک پلت فرم مبادله ای بسیار سودمندتر از معامله با یک بانک است.

"تلاش های بازاریابی ما بر ارتباط با شرکت های بزرگ هند متمرکز است"

هنوز باید آگاهی های زیادی در این زمینه ایجاد شود. همانطور که گفتم، تمام تلاش های بازاریابی ما بر روی ارتباط با شرکت ها و آوردن آنها به پلتفرم خود متمرکز است. تنها مشکل این است که به ما پاداش آسانی نمی دهد، زیرا وقتی یک پوشش دهنده صادرات خود را پوشش می دهد، هر روز معامله نمی کند. بنابراین، پاداش مبادلات زیاد نیست، اما ما در این مسیر پیشرفت می کنیم زیرا احساس می کنیم در پنج تا هفت سال آینده شرایط بسیار متفاوت خواهد بود.

TDB: چین بزرگترین منبع واردات هند است. اما، علیرغم اینکه یوان در سال های اخیر بی ثبات تر بوده است، ما قراردادهای CNYINR نداریم. به نظر شما چه زمانی می توانیم همین را داشته باشیم؟

SS: من فکر می کنم این ایده بسیار خوبی است. امروزه، همه، از جمله صادرکنندگان/واردکنندگان هندی، در معرض ارز چینی هستند، زیرا چین یک نیروگاه تولیدی بزرگ است. هر تولیدکننده و صادرکننده/واردکننده هندی بدون اینکه متوجه شود با خطر یوان مواجه است. بنابراین، ما همچنین باید پوشش یوان را روی پلت فرم خود داشته باشیم. اما برای این کار باید به نهادهای نظارتی مراجعه کنیم.

TDB: بیشتر شرکت های بزرگ بازار فرابورس را برای محافظت از قرار گرفتن در معرض فارکس خود ترجیح می دهند. آیا فقط کمبود نقدینگی است یا چیز دیگری باعث می شود به فرابورس بروند؟

SS: من فکر نمی کنم این مورد کمبود نقدینگی باشد. در بازار فرابورس، شرکت های بزرگ توسط شرکت های کوچک تر سوبسید دریافت می کنند. زیرا معمولاً مردان بزرگ هیچ حاشیه ای پرداخت نمی کنند، در حالی که بازیکنان کوچکتر در نهایت حاشیه بسیار بالایی را پرداخت می کنند. اما همانطور که گفتم، حتی بانک ها نیز به زودی شروع به دریافت حاشیه سود از شرکت های بزرگ خواهند کرد. در آن زمان منطقی است که آنها به یک مبادله بیایند، که با همه - چه یک شرکت بزرگ یا یک معامله گر کوچک - به یک اندازه رفتار می کند.

TDB: بازارهای ارز باید 24/7 باز باشند، که در هند چنین نیست. آیا سعی کرده اید این مورد را با RBI مطرح کنید؟آیا فکر می کنید RBI در آینده نزدیک این اجازه را می دهد؟

SS: طبق تعریف ، بازار ارز هرگز نباید بسته شود. باید 24/7 باز باشد. امیدوارم که آنها (اجازه دهند). من حدس می زنم که هم SEBI و هم RBI در این مورد بحث و گفتگو داشته اند و صحبت هایی در مورد افزایش آن تا 7. 30 بعد از ظهر در آینده نزدیک وجود دارد. اما همه اینها ، در نهایت ، به تنظیم کننده ها بستگی دارد. پس از اجازه بازار تا ساعت 7. 30 بعد از ظهر ، ممکن است تا ساعت 11:30 بعد از ظهر بیشتر شود. ما مدتی است که این را به SEBI گفته ایم و امیدواریم که به زودی خبرهای مثبتی را بدست آوریم زیرا احساس می کنم ، یک رویداد مهم حتی در شب ممکن است اتفاق بیفتد و کسی برای تجارت در ارزها در کل شب منتظر نباشد.

TDB: در سال 2008 ، تعداد زیادی از واردکنندگان به دلیل استهلاک ناگهانی روپیه ، انگشتان خود را سوزاندند. از آنجا که اوضاع چگونه تغییر کرده است؟آیا نوسانات روپیه 2012/2013 شاهد افزایش مشارکت بود؟

SS: من فکر می کنم ، زیرا اگر حجم ها را می بینید ، آنها در سال 2012 و 2013 بسیار بالا بودند. در واقع ، آنها 10 برابر از آنچه اکنون هستند بودند. این زمانی است که تنظیم کننده ها با محدودیت های زیادی وارد شدند و در صرافی ها ، که باعث افزایش حجم می شود ، گله می کنند. اکنون بسیاری از این محدودیت ها از بین رفته اند اما به دلیل اینکه نوسانات زیادی وجود ندارد ، مشارکت زیادی نمی بینید. اما باز هم ، احساس می کنم که ما روی یک بمب زمانی نشسته ایم-مردم بسیار زیر لگد هستند. آنها فرض می کنند روپیه جایی خواهد بود که برای همیشه است. در صورت بروز هرگونه حرکت بزرگ ، واردکنندگان دوباره انگشتان خود را می سوزانند. متأسفانه ، شرکت های کوچکتر فقط پس از وقوع رویداد اصلی به پرچین می آیند. من فکر می کنم آنها باید سیاستی داشته باشند ، که در آن درصد مشخصی همیشه بدون توجه به نوسانات ، همیشه محافظت می شود. حتی RBI ابراز نگرانی در مورد شرکت های هندی که تحت آن قرار دارند.

TDB: چگونه با رقابت برخورد می کنید؟به ما بگویید که چرا یک صادرکننده/وارد کننده باید از سکوی شما استفاده کند و نه از همسالان خود.

SS: ما در حال تلاش برای حک کردن یک طاقچه هستیم. مدل کسب و کار ما به سمت شرکت هندوستان در نظر گرفته شده است. ما برای افزایش آگاهی پول خرج می کنیم. ما در این مقطع زمانی حجم را تعقیب نمی کنیم زیرا این امر با مجموعه مشکلات خاص خود همراه است. ما علاقه مند به ایجاد علاقه آزاد هستیم. ما علاقه مند به ارتباط با شرکت های بیشتر هستیم. من فکر می کنم ، ما در حال حاضر حدود 11000 شرکت در ما ثبت نام کرده ایم. و هدف ما این است که در پنج سال آینده این کار را به حدود 2. 5 لک افزایش دهیم. ما در حال دستیابی به هر صادرکننده ، وارد کننده و معامله گر کوچک در هند هستیم.

TDB: آیا فکر می کنید این واقعیت که شرکت های بزرگ هندی برای محصولات ساختاری انتخاب می کنند و لزوماً آینده وانیل ساده نیست/دلیل عدم مشارکت آنها در صرافی های هند را به جلو می برد؟

SS: بازار محصولات ساختاری در حال حاضر خیلی فعال نیست زیرا RBI مداخله کرده و محدودیت های زیادی را برای بانک ها نیز به همراه آورده است. بنابراین ، این نمی تواند یک دلیل باشد. من همچنین برای یک پسر کوچکتر فکر می کنم ، محصولات ساختاری گزینه خوبی نیستند زیرا شفافیت وجود ندارد. در عین حال ، امروز ، انواع گزینه ها در سیستم عامل های تبادل ارز نیز موجود است. بنابراین ، اگر کسی بخواهد استراتژی هایی را انجام دهد ، به جای اینکه به سادگی محافظت شود ، همیشه می تواند از طریق گزینه ها تکرار شود. من می خواهم فکر کنم آنچه با بانک ها در دسترس است ، نیز در دسترس ما است.

TDB: تجربه شخصی شما چگونه در کار با MCX بوده است؟

SS: این یک مسئله بسیار چالش برانگیز بوده است زیرا ما به دلیل مشارکت مروج گذشته ما اوقات بسیار سختی را پشت سر گذاشته ایم. اما اکنون همه چیز تثبیت شده است و آینده کاملاً خوش بینانه به نظر می رسد.

قراردادهای مشتق رمزگشایی شده

آینده

یک قرارداد آتی توافق بین دو طرف برای خرید و فروش یک دارایی خاص ، با قیمت از پیش تعیین شده ، در تاریخ آینده است. قراردادهای آتی در صرافی های شناخته شده استاندارد شده و معامله می شوند.

به عنوان مثال ، یک قرارداد آتی USDINR در ژانویه (از اندازه لوط 1000) که توسط A خریداری شده و توسط B با فروش B در 64 روپیه فروخته می شود ، به این معنی است که B در ازای 64،000 روپیه ، در ازای 64،000 روپیه ، در روز تسویه حساب موافقت کرده است. از آنجا که تمام قراردادهای آتی در هند به صورت نقدی حل و فصل می شوند ، این در واقع به این معنی است که A و B به سادگی تفاوت بین 64 و نرخ مرجع RBI را در روز انقضا مبادله می کنند.

به جلو

رو به جلو دقیقاً مانند قراردادهای آتی است ، اما با چند تفاوت اساسی. بر خلاف معاملات آینده ، رو به جلو غیر استاندارد است و در صرافی ها معامله نمی شوند. این قراردادهای بدون نسخه (OTC) هستند که طبق نیاز می توانند سفارشی شوند و از این رو ، در بین شرکت های بزرگ بسیار محبوب هستند. با این حال ، به دلیل داشتن محصولات OTC ، آنها خانه های متمرکز را ندارند و آنها را مستعد ابتلا به پیش فرض می کنند.

گزینه های تماس

گزینه تماس یک قرارداد است که به خریدار خود حق می دهد ، اما نه تعهد ، برای خرید یک زیرین خاص ، در/در مدت زمان مشخص ، با قیمت از پیش تصمیم گیری. از طرف دیگر ، فروشنده قرارداد گزینه تعهد به فروش زیرین در/در مدت زمان معینی با قیمت از پیش تعیین شده را بر عهده می گیرد. قیمتی که فروشنده گزینه خریدار گزینه را برای تصاحب تعهد/فروش سمت راست به آن می پردازد ، گزینه حق بیمه گزینه نامیده می شود و قیمت از پیش تصمیم گیری را به قیمت اعتصاب می نامند. از آنجا که ، خریدار گزینه تماس حق دارد ، صعود بالقوه آن نامحدود است و نزولی محدود است. از طرف دیگر ، برای یک فروشنده گزینه ، صعود بالقوه محدود است ، اما روند نزولی نامحدود است.

به عنوان مثال ، اگر یک تماس USDINR در ژانویه 65 توسط A از B در RE. 1 خریداری شود ، به این معنی است که B موافقت کرده است که USDINR را به A در Rs. 65 بفروشد و این کار را انجام دهد ، B شارژ Re. 1 است. اگر در زمان انقضا ، USDINR در Rs. 70 باشد ، B به پایان می رسد 4 روپیه ضرر ، در حالی که اگر در زمان انقضا ، USDINR در Rs. 65 باشد ، جیب های RE1 سود. به طور مشابه ، در حالی که در USDINR Rs. 70 ، A Rs. 4 سود کسب می کند ، حداکثر ضرر بالقوه برای آن Re. 1 است ، اگر در زمان انقضا ، USDINR در Rs. 65 یا پایین تر باشد.

گزینه قرار دادن

گزینه Put قراردادی است که به خریدار خود حق می دهد ، اما نه تعهد ، فروش زیرین خاص ، در/در مدت زمان خاص ، با قیمت از پیش تصمیم گیری. از طرف دیگر ، فروشنده قرارداد گزینه وظیفه خرید زیرین را در/در مدت زمان معینی با قیمت از پیش تعیین شده می گیرد. قیمتی که فروشنده گزینه خریدار گزینه را برای تصاحب تعهد/فروش سمت راست به آن می پردازد ، گزینه حق بیمه گزینه نامیده می شود و قیمت از پیش تصمیم گیری را به قیمت اعتصاب می نامند. از آنجا که ، خریدار گزینه Put حق دارد ، صعود بالقوه آن نامحدود است و نزولی محدود است. از طرف دیگر ، برای یک فروشنده گزینه Put ، صعود بالقوه محدود است ، اما نزولی نامحدود است.

به عنوان مثال ، اگر یک USDINR 65 ژانویه توسط A از B در RE. 1 خریداری شود ، به این معنی است که B موافقت کرده است USDINR را از A در Rs. 65 خریداری کند و این کار را انجام دهد ، B در حال شارژ Re. 1 است. اگر در زمان انقضا ، USDINR در Rs. 60 باشد ، B به پایان می رسد 4 روپیه ضرر ، در حالی که اگر در زمان انقضا ، USDINR در Rs. 65 باشد ، جیب های RE1 سود. به همین ترتیب ، در حالی که در USDINR Rs. 60 ، A Rs. 4 سود کسب می کند ، حداکثر ضرر بالقوه برای آن Re. 1 است ، اگر در زمان انقضا ، USDINR در 65 روپیه یا بالاتر باشد زیرا این بدان معنی استحق خود را انجام دهید.

"بعضی از آنها فقط برای نفی تأثیر حسابداری از حرکات FX"

جمال مکلای ، مدیرعامل ، Mecklai Financial

TDB: فکر می کنید شرکت های متوسط و SME های بزرگ به طور فعال چقدر فعالانه از قرار گرفتن در معرض فارکس خود استفاده می کنند؟فکر می کنید در هند آگاهی کافی در مورد محافظت وجود دارد؟

جمال مکلای (JM): من واقعاً معتقدم که شرکت های متوسط در هند بیشتر از شرکت های با اندازه مشابه در اکثر کشورهای دیگر ، از جمله شرکت های موجود در بازارهای توسعه یافته ، از مدیریت ریسک آگاه هستند. و یکی از دلایل این امر ، و من احتمالاً من ترومپت خودم را می وزد ، Mecklai Financial است. برای 30 سال گذشته ، ما به شرکتها در مورد ریسک آموزش داده ایم زیرا مهمترین چیز آگاهی است. توانایی انجام کاری در مورد آن بسیار دیرتر است.

TDB: در این حالت ، شرکت های بزرگ چیست؟

JM: برای شرکت های بزرگ ، جنبه بسیار مهمی از افزایش/ضرر فارکس تأثیر حسابداری آن است. در یک نظرسنجی که 10 سال پیش انجام داده بودیم ، یکی از سؤالات این بود: "آیا وقتی در آن نوسانات زیادی وجود دارد ، در افزایش/از دست دادن حسابداری برای حسابداری دارید؟"85 ٪ از پاسخ دهندگان گفتند که این مسئله است. وقتی ما سه سال گذشته همین نظرسنجی را انجام دادیم ، فقط حدود 15 ٪ گفتند که این یک مسئله است! اما اکنون ، به دلیل نوسانات دیوانه وار در دو سال گذشته ، حتی شرکت های بزرگ حرفه ای نیز بار دیگر می گویند که می خواهند نوسانات را در سود/از دست دادن فارکس مدیریت کنند. بگذارید نمونه ای از یک شرکت بسیار بزرگ را که با ما سر و کار داشت ، استناد کنم. صرف نظر از هزینه های درگیر ، می خواست نوسانات در افزایش/ضرر فارکس را به حداقل برساند ، فقط به این دلیل که احساس می کرد این چیزی است که سرمایه گذاران آن می خواستند. بنابراین ، در اینجا ما یک شرکت داریم که کاملاً از نوسان و فرسایش نوسانات فارکس را کاملاً درک می کند ، اما تمام کاری که می خواست انجام دهد این است که سرمایه گذاران آن را خوشحال کنیم. بنابراین ، امروز ، بسیاری از شرکت های بسیار بزرگ فقط به این دلیل که از تأثیر حسابداری نوسانات فارغ التحصیلی در P& L سه ماهه خود وحشت دارند ، محافظت می کنند.

"نیاز به محافظت از P& L یک شرکت ممکن است با ترازنامه آن متفاوت باشد"

بیایید مثال یک شرکت را بگیریم ، که هم در صادرات و هم واردات است. بیایید بگوییم که 10 میلیون دلار صادرات و 5 میلیون دلار واردات در ماه انجام می دهد. اکنون ، اعتبار خریدار به طور معمول 180 روز اجرا می شود. این بدان معناست که این شرکت شش ماه واردات دارد که روی کتاب های خود نشسته است. همچنین فرض کنیم که 60 روز اعتبار صادرات دارد ، به این معنی که دو ماه صادرات روی کتاب های خود نشسته است. بنابراین ، این شرکت ، در واقع ، باید بیشتر از آنچه قرار است دریافت کند بپردازد. در چنین شرایطی ، چگونه می خواهد پرچین را به اولویت خود برساند. در این حالت ، آنچه باید از دیدگاه P& L انجام شود و آنچه باید از منظر ترازنامه انجام شود برعکس با یکدیگر است. حتی در این نوع شرایط ، بسیاری از شرکت ها بیشتر نگران P& L هستند تا اینکه تجارت کلی.

TDB: آیا شما با این دیدگاه موافقید که حتی صادرکنندگان و واردکنندگان بزرگ نیز وقتی که نوسانات زیادی وجود ندارد و فقط پس از انتخاب نوسانات ، به مدیریت ریسک نگاه می کنند ، شکایت می کنند؟

JM: این همه موضوع آموزش و یادگیری است. من می گویم بسیاری از شرکت های هندی منحنی یادگیری را پشت سر گذاشته اند. آنها مدیریت ریسک را خیلی بهتر از آنچه که در سالها پیش بود ، می فهمند. آنها همچنین برای برون سپاری فعالیت های مدیریت ریسک خود بازتر هستند. در عین حال ، در حالی که بیشتر شرکت های هندی سعی در مدیریت ریسک دارند ، آنها همچنین می خواهند کمی از صعود را باز نگه دارند.

نگه داشتن صعود برای شرکت هایی که با بسیاری از بچه های کوچک رقابت می کنند مهم است. از آنجا که این شرکت های کوچک به هیچ وجه از مدیریت ریسک استفاده نمی کنند ، در صورت بروز ناگهانی در صعود ، آنها می توانند محصولات خود را بسیار رقابتی تر ارائه دهند. بنابراین ، باز نگه داشتن صعود در بخش های خاصی بسیار مهم است.

TDB: به نظر شما چه تغییرات نظارتی به شرکتهای هندی کمک می کند تا خطر فارکس را بهتر مدیریت کنند؟

JM: در اینجا دو چیز وجود دارد. اولا ، ما باید از شر بسیاری از موانع غیر ضروری خلاص شویم. به عنوان مثال ، شرکت ها فقط بالاتر از ارزش خالص خاصی با استفاده از گسترش مجاز به پرچین هستند. چندین قانون و مقررات مشابه وجود دارد که باید با آنها کنار بیاییم. ثانیا ، ما باید تمام تلاش خود را انجام دهیم تا انواع مختلفی از بازیکنان را به بازار برسانیم ، که فکر می کنم فقط در صورت تبدیل حساب سرمایه خود ممکن است.