ارزهای مبادله Robinhood چیست؟

نویسنده

1. مدرس ارشد شیخ سلیم ، دانشگاه وست مینستر

بیانیه افشای

شیخ سلیم برای هر شرکت یا سازمانی که از این مقاله بهره مند شود ، برای آن کار نمی کند ، مشورت می کند ، یا بودجه خود را دریافت می کند ، و فراتر از انتصاب دانشگاهی آنها هیچ وابستگی مربوطه را فاش نکرده است.

شرکای

دانشگاه وست مینستر بودجه را به عنوان عضو مکالمه انگلستان تأمین می کند.

ثروتمندان را مالیات داده و به فقرا پول می دهید - این اساس سیاست مالی است که توسط صدراعظم سایه جدید حزب کارگر انگلستان ، جان مک دونل ارائه می شود. و همچنین و همچنین مجبور کردن شرکت های بزرگ برای پرداخت "سهم عادلانه" خود ، ایده رابین هود - یا توبین - مالیات زنده شده است. اما در واقع چیست و چگونه کار می کند؟

مالیات توبین در ابتدا به عنوان مالیات در کلیه پرداخت های ارزی خارجی پیشنهاد شد. پیشنهاد شده توسط اقتصاددان جیمز توبین در دهه 1970 ، این ایده از لزوم مهار حرکات عظیم و بی ثبات کننده وجوه بین ارزهای مختلف هنگامی که سیستم برتون وودز نرخ ارز ثابت با یک رژیم نرخ ارز انعطاف پذیر جایگزین شد ، ایجاد شد. از آن زمان برای پوشش معاملات مالی مانند سهام ، اوراق قرضه و مشتقات گسترش یافته است.

اساسی در ایده مالیات توبین ، یک اصل واضح برای دلسردی از حدس و گمان کوتاه مدت ارز وجود دارد. با نرخ ارز انعطاف پذیر و اختلافات نرخ بهره جهانی ، کشورهایی که در مدیریت سیاست های پولی خود هنگام تبادل ارز ، هزینه های اقتصادی غیرقابل برگشت را متحمل می شوند. این هزینه ها در حضور حدس و گمان کوتاه مدت ارز ، که از ماهیت بازار ارز آزاد تشویق می شود ، رشد می کند.

برای کار مؤثر ، توبین گفت که این باید یک مالیات یکنواخت بین المللی باشد تا از کشورهایی که بازارهای خود را در جای دیگر حرکت می دهند ، جلوگیری کند. تا کنون ، این ایده در 11 کشور اروپایی و کمیسیون اروپا کشش دارد ، اما انگلیس یا ایالات متحده نیست

اگرچه توبین نرخ 0. 5 ٪ را پیشنهاد می کند ، اما سایر اقتصاددانان نرخ های مختلف از 0. 1 ٪ تا 1 ٪ را ارائه داده اند. حتی با نرخ پایین ، اگر مالیات بر هر معامله مالی که در سطح جهان انجام می شود ، می تواند میلیاردها دلار درآمد کسب کند.

مزایای

از نظر تئوری ، مزیت اصلی مالیات این است که می تواند منبع درآمد برای دولت ها باشد ، که می تواند به آنها در مقابله با سطح بدهی کمک کند. مالیات منصفانه است ، زیرا توسط بانک ها و موسسات مالی که از نوسانات بازار سود می برند ، پرداخت می شود. طرفداران خاطرنشان كردند كه این عادلانه است كه بانك ها و صنعت مالی به پرداخت بدهی هایی كه بسیاری از آنها در هنگام وثیقه پس از بحران مالی ، به افزایش پرداخت می كنند ، پرداخت می كنند.

در اصل مالیات به افزایش ثبات نیز کمک می کند. این اقتصاد داخلی را در برابر خطرات منفی سوداگرانه در معاملات ارزی ، که به نوبه خود امکان تغییرات مکرر و مضر در سیاست های پولی را کاهش می دهد ، کوس می کند. به عنوان مثال در دهه 1990 وجود مالیات توبین می تواند مانع از کشورهایی مانند روسیه و مکزیک شود که مجبور شوند نرخ بهره خود را به سطح بسیار بالایی برسانند ، زیرا ارزهای آنها از سوی دلالان مورد تهدید قرار گرفت.

معایب

با این حال - و با توجه به وضعیت فعلی بازارهای مالی جهانی - مالیات توبین احتمالاً حجم معاملات مالی را که در حال انجام است دلسرد می کند. این امر می تواند تأثیرات جدی بر رشد اقتصادی داشته باشد. این امر همچنین منجر به تلفات شغلی در مراکز مالی و کاهش سطح و جریان سرمایه گذاری مستقیم خارجی می شود. این امر رشد و توسعه اقتصادی جهانی را در دراز مدت کند می کند. بنابراین ، بسیاری در انگلستان از ترس این امر به شهر لندن ، که بخش مهمی از اقتصاد انگلیس را تشکیل می دهد ، با مالیات مخالف هستند.

همچنین ترس وجود دارد که هزینه مالیات برای بانک ها به مشتریان منتقل شود. این می تواند به شکل افزایش هزینه ها ، پایین آمدن نرخ بلند مدت ، گسترش بیشتر بین وام و وام گرفتن یا هزینه خدمات بالاتر باشد. این همه منجر به بازده واقعی کمتری از پس انداز بلند مدت (مانند بازنشستگی) ، تأثیر جمعیتی در سرمایه گذاری و رشد پایین تر در اقتصاد داخلی می شود.

منتقدان همچنین استدلال می کنند که از آنجایی که اطلاعات خصوصی در بازارهای مالی تمایز بین تجارت منصفانه تحت نقدینگی معمولی و معاملات سفته بازانه را دشوار می کند، مالیات جهانی توبین در واقع کمک چندانی به کاهش نوسانات در مقیاس جهانی نخواهد کرد. اگر مالیات با نرخ های بالا اعمال شود، عملیات مالی را به شدت تضعیف می کند و مشکلات نقدینگی بین المللی را ایجاد می کند. از سوی دیگر، نرخ مالیات پایین تر ممکن است تأثیر منفی بر بازارهای مالی را کاهش دهد، اما در جایی که انتظارات تغییر نرخ ارز از حاشیه مالیات فراتر رود، سفته بازی را محدود نخواهد کرد. در حالی که این ممکن است منجر به کاهش نوسانات در بازارهای نسبتا بزرگتر شود، بازارهای کوچکتر به دلیل کاهش نقدینگی شاهد افزایش نوسان خواهند بود.

اما با توجه به گستردگی جهانی شدن و ادغام بازارهای مالی، حامیان مالیات توبین استدلال می کنند که می تواند میلیاردها پوند افزایش دهد، حتی اگر با نرخ بسیار پایینی بر تمام تراکنش های مالی در سراسر جهان اعمال شود. اگرچه زمانی که مالیات در سوئد در دهه 1980 استفاده شد، درآمدها کمتر از حد انتظار بود (و پس از هفت سال کنار گذاشته شد)، اما هنوز هم در برخی از مراکز مالی جهان که سریع ترین رشد را داشته اند، از جمله هنگ کنگ، بمبئی، سئول و ژوهانسبورگ، از معادل آن استفاده می شود. گفته می شود که آنها سالانه 12 میلیارد پوند جمع آوری می کنند.