تجزیه و تحلیل فنی چیست؟

تجزیه و تحلیل فنی این استراتژی سرمایه گذاری ، از طریق مطالعه داده های معاملات تاریخی (عمدتا قیمت ها و حجم) ، برای پیش بینی روند قیمت آینده. تجزیه و تحلیل فنی می تواند در مورد سهام ، معاملات آتی ، کالاها ، درآمد ثابت و سایر بازارهای اوراق بهادار اعمال شود.

روش تجزیه و تحلیل فنی از مشاهده حرکات قیمت در بازارهای مالی طی صد سال گذشته سرچشمه می گیرد. نظریه تجزیه و تحلیل فنی مدرن که امروزه می شناسیم ، عمدتاً مبتنی بر تئوری DOW است که توسط چارلز داو ، بنیانگذار داو جونز تأسیس شده است.

در قرن های اخیر ، ابزارها و نظریه های تحلیل فنی بیشتری پدید آمده است. هنگام استفاده از تجزیه و تحلیل فنی ، افراد بیشتر به کاربرد فناوری رایانه توجه می کنند.

فرضیه تحلیل فنی

تجزیه و تحلیل فنی مبتنی بر سه فرض اساسی است:

1. رفتار بازار تمام اطلاعات را در بر می گیرد

تحلیلگران فنی معتقدند که قیمت اوراق بهادار در حال حاضر تمام اطلاعات عمومی موجود ، از جمله اصول شرکت و شرایط کلان اقتصادی را منعکس می کند.

2. قیمت در راه روند تکامل می یابد

معامله گران فناوری معتقدند که حرکات قیمت الگوی یا روند خاصی را نشان می دهد.

3. تاریخ اغلب خود را تکرار می کند

تکرار حرکات قیمت معمولاً به روانشناسی سرمایه گذار نسبت داده می شود ، زیرا سرمایه گذاران تمایل دارند که از ترس یا هیجان به طور مشابه رفتار کنند.

ابزارهای تحلیل فنی

با توسعه زمان ، معامله گران فناوری الگوهای بیشتر و بیشتر الگوهای و سیگنال های فنی را توسعه داده اند که باعث می شود تجزیه و تحلیل فنی بیشتر و بیشتر عملی و منظم شود.

به طور کلی ، تحلیلگران فنی روی انواع معیارها تمرکز می کنند:

• روند قیمت
• فرم نمودار
• نشانگرهای حجم و حرکت

• شاخص نوسان
• میانگین متحرک
• سطح پشتیبانی و سطح مقاومت

افراد معمولاً به تنهایی از نشانگر واحد فوق استفاده نمی کنند ، اما از ترکیبی از شاخص های متعدد برای شناسایی نقاط خرید و فروش مناسب استفاده می کنند.

تجزیه و تحلیل فنی و تجزیه و تحلیل اساسی

تجزیه و تحلیل بنیادی و تجزیه و تحلیل فنی به طور کلی به عنوان دو سبک سرمایه گذاری مختلف در نظر گرفته می شود: تحلیلگران اساسی سعی می کنند با مطالعه جنبه هایی از قبیل اقتصاد کلان ، شرایط صنعت و امور مالی شرکت ، ارزش ذاتی یک شرکت را محاسبه کنند. با این حال ، تحلیلگران فنی با مشاهده داده های تاریخی قیمت سهام و حجم معاملات ، تمایل به اندازه گیری عرضه و تقاضای کوتاه مدت سهام دارند.

تجزیه و تحلیل بنیادی درآمد ، هزینه ها ، دارایی ها ، بدهی ها و سایر داده های مالی را مطالعه می کند. علاوه بر این ، تجزیه و تحلیل اساسی همچنین از انواع شاخص های اساسی مانند بازده سهام (ROE) ، نسبت قیمت به درآمد (P / E) ، نسبت مسئولیت دارایی و غیره استفاده می کند. تجزیه و تحلیل فنی از اطلاعات نمودار مانند نمودار K ، الگوی قیمت ، حجم معاملات و غیره استفاده می کند. علاوه بر این ، شاخص های فنی مختلفی مانند MA ، MACD ، RSI و غیره نیز توسط معامله گران مورد استفاده قرار می گیرند.

به طور کلی ، تجزیه و تحلیل اساسی در مورد سرمایه گذاری های بلند مدت ، با استفاده از داده هایی که چندین سال طول می کشد ، اعمال می شود. در مقابل ، تجزیه و تحلیل فنی می تواند در یک بازه زمانی از ماه ها ، هفته ها ، روزها یا حتی چند دقیقه با انعطاف پذیری بیشتر در تجزیه و تحلیل حرکات کوتاه مدت بازار استفاده شود.

شاید شنیده باشید که سرمایه گذاران ارزش معمولاً از تجزیه و تحلیل اساسی استفاده می کنند ، در حالی که فقط دلالان از تجزیه و تحلیل فنی استفاده می کنند. این یک سوء تفاهم کامل است. در حقیقت ، در تجارت واقعی بازار ، بسیاری از معامله گران حرفه ای از این دو استفاده می کنند. تجزیه و تحلیل اساسی معمولاً برای انتخاب سهام استفاده می شود ، در حالی که از تجزیه و تحلیل فنی برای یافتن زمان مناسب برای خرید و فروش استفاده می شود.

سلب مسئولیت: محتوای فوق هیچ اقدامی از بازاریابی محصول مالی ، پیشنهاد سرمایه گذاری یا مشاوره مالی را تشکیل نمی دهد. قبل از تصمیم گیری در مورد سرمایه گذاری ، سرمایه گذاران باید عوامل خطر مربوط به محصولات سرمایه گذاری را بر اساس شرایط خودشان در نظر بگیرند و در صورت لزوم با مشاوران سرمایه گذاری حرفه ای مشورت کنند.