Crypto Coin vs Token: تفاوت های مهم را پیدا کنید!

Crypto Coin در مقابل Token: تفاوت چیست؟در دنیای cryptocurrency ، درک تفاوت بین (و پیگیری) انواع مختلف سکه ها و نشانه های موجود در آنجا مهم است.

هنگام شروع کار در دنیای cryptocurrency ، مفاهیم و اصطلاحات بسیاری وجود دارد که باید خود را با آن آشنا کنید. گم شدن در ترکیب همه اصطلاحات می تواند آسان باشد ، اما باید یاد بگیرید که هر یک از این اصطلاحات برای درک بهتر چگونه ارزهای رمزنگاری شده به چه معنی است.

یک نمونه بارز تفاوت بین یک سکه رمزنگاری و یک نشانه است. این دو اصطلاح اغلب توسط افرادی که بهتر نمی دانند مترادف است ، اما معانی متفاوتی دارند. این مقاله به شما کمک می کند تا بفهمید سکه ها و نشانه های رمزنگاری ، تفاوت آنها با یکدیگر و نحوه ایجاد آنها چیست.

سکه رمزنگاری چیست؟

سکه ها دارایی های بومی Cryptocurrency هستند. آنها موارد استفاده متفاوتی دارند ، مانند پرداخت های همتا به همتا ، ذخیره ارزش و غیره. در بعضی موارد ، مانند بیت کوین و Litecoin ، سکه ها به گونه ای طراحی شده اند که به عنوان "طلای دیجیتال" خدمت می کنند-یعنی دارای دارایی های ارزشی که آنها را ذخیره می کنندعرضه محدود سرمایه گذاران را ترغیب می کند تا آنها را نگه دارند تا اینکه آنها را خرج کنند.

یک سکه رمزنگاری یک ارز مستقل مستقل از هر بستر دیگری است. این به عنوان یک واسطه مبادله در اکوسیستم خود کار می کند و می توان از آن برای تسهیل معاملات بین افراد در اکوسیستم استفاده کرد.

نشانه چیست؟

یک توکن یک واحد ارزشی را نشان می دهد که یک سازمان برای خودگردان مدل تجاری خود ایجاد می کند و کاربران خود را قادر می سازد تا با محصول ساخته شده در تعامل باشند. آنها نمایانگر واحدهای قابل برنامه ریزی با ارزش هستند که افراد می توانند با آنها در تعامل باشند تا کالاها و خدمات را بدست آورند یا در رفتارهای خاص شرکت کنند.

از توکن ها می توان به عنوان ارز برای خرید و فروش چیزها استفاده کرد ، می توان از آنها به عنوان یک فروشگاه با ارزش مانند دارایی سرمایه گذاری استفاده کرد ، یا می توان آنها را برای کسب پاداش در شبکه بدست آورد. blockchain های مختلف قوانین مختلفی در مورد نحوه ایجاد و مدیریت نشانه ها دارند.

توکن ها به طور کلی در بالای blockchain دیگر صادر می شوند. متداول ترین کاربرد ، انتشار در بالای blockchain اتریوم است که می تواند معاملات را سریعتر از بیت کوین پردازش کند. استاندارد ERC20 توابع را توصیف می کند که برنامه نویسان برای ایجاد یک نشانه جدید که روی blockchain اتریوم کار می کنند ، باید دنبال کنند.

آیا بیت کوین سکه است؟

آره. بیت کوین هم به طور همزمان سکه و هم نشانه است. نشانه رمزنگاری است که بر روی یک blockchain موجود موجود ساخته شده است. بیت کوین یک رمزنگاری بومی است که دارای blockchain است.

در صورت داشتن blockchain خود ، می توان یک سکه را به عنوان رمزنگاری بومی نامید. اما شما همچنین می توانید نشانه هایی در بالای blockchain های دیگر مانند Ethereum ، Neo ، Lisk و غیره داشته باشید.

این نشانه ها دارای ویژگی ها و ویژگی های منحصر به فردی هستند و آنها را از سکه هایی که در بالای آن ساخته شده اند متفاوت می کند.

آیا اتریوم سکه است؟

اتریوم پروتکل است که سکه / نشانه ای ندارد.

این بستر است که افراد می توانند برنامه ها را بسازند و قراردادهای هوشمند ، نشانه ها و سکه ها را ایجاد کنند.

اتریوم ارز خاص خود را به نام اتر دارد. اتر را می توان برای:

• پرداخت در شبکه اتریوم

• ایجاد قراردادهای هوشمند (همه آنها برای اجرا نیاز به هزینه ندارند)

• هزینه هزینه گاز را پرداخت کنید تا معدنچیان یا اعتبار سنج ها معاملات شما را پردازش کنند

اصطلاح "اتر" برای توصیف نشانه ارز از blockchain اتریوم استفاده می شود. از اتر برای پرداخت هزینه خدمات در blockchain اتریوم استفاده می شود و اغلب به دلیل قدرت دادن به شبکه ، "گاز" نامیده می شود. اگر می خواهید یک معامله یا قرارداد هوشمند را بر روی بستر Ethereum اجرا کنید ، باید در اتر هزینه ای بپردازید.

هرچه معامله یا قرارداد شما پیچیده تر باشد ، اتر بیشتری برای پرداخت این سرویس نیاز دارید. از آنجا که از آن به عنوان سوخت برای انجام معاملات در شبکه استفاده می شود ، هرگز اتر خود را خرج نخواهید کرد مگر اینکه از کیف پول خود برای ارسال وجوه یا استقرار قراردادها استفاده کنید.

بیت کوین در مقابل بیت کوین پول نقد؟

بیت کوین یک سکه است. آن را "بیت کوین" نامیده می شود. اگر می خواهید فنی باشید ، می توانید آن را "هسته بیت کوین" یا حتی "BTC" بنامید. اما در پایان ، آنها نام برای همین چیزها هستند: بیت کوین.

در مورد Bitcoin Cash ، این یک سکه متفاوت است که از همان نام بیت کوین استفاده می کند. همان نماد تیک ، BTC. و Bitcoin Cash نیز یک سکه است - نه یک نشانه.

این سکه ها با استفاده از همان پروتکل زیرین بیت کوین ، معروف به "پروتکل بیت کوین" ایجاد شده اند. بنابراین این جایی است که سردرگمی وارد می شود. بسیاری از افراد هر دو سکه را "بیت کوین" می نامند زیرا آنها با استفاده از همان پروتکل ایجاد شده اند. اما این کاملاً واضح نیست زیرا این تصور را به مردم می دهد که آنها همان سکه هستند - وقتی که نیستند. آنها سکه های مختلفی با اهداف مختلف و نام های مختلف هستند.

برای اینکه فنی تر در مورد آن باشید ، می توانید بگویید که Bitcoin و Bitcoin Cash هر دو با استفاده از آنچه به عنوان "پروتکل بیت کوین" شناخته می شود ایجاد شده اند (این پروتکل در ابتدا "هسته بیت کوین" نامیده می شد).

نکته اصلی در اینجا این است که این دو سکه متفاوت با دو هدف متفاوت هستند.

تفاوت بین یک توکن و یک سکه چیست؟

درک این تفاوت ها می تواند به شما در تصمیم گیری های آگاهانه بهتر در مورد اینکه کدام ارزهای رمزنگاری شده برای نمونه کارها مناسب است ، کمک کند.

سکه رمزنگویی و تعریف توکن

به زبان ساده ، یک سکه هر رمزنگاری است که می تواند به طور مستقل فعالیت کند. این بدان معناست که می توان از آن برای پرداخت کالا و خدمات یا پرداخت افراد دیگر استفاده کرد. بیت کوین رمزنگاری اصلی است و به عنوان یک سکه عمل می کند. نمونه های دیگر سکه ها شامل Litecoin ، Namecoin ، PPCoin و Dogecoin است.

توکن یک واحد ارزشی است که یک سازمان برای خودگردان مدل تجاری خود ایجاد می کند و کاربران خود را قادر می سازد تا با محصول / سکو که سازمان ساخته است ، تعامل برقرار کنند. نشانه ها بر روی blockchain های موجود از طریق ارائه سکه اولیه (ICO) یا ارائه توکن اولیه (ITO) ایجاد می شوند. بر خلاف سکه ها ، نشانه ها blockchain خاص خود را ندارند.

تمام سکه های رمزنگاری دارای یک blockchain هستند که معاملات را ذخیره می کنند.

سکه ها و نشانه ها هر دو در بالای blockchain های خود قرار دارند. در مورد بیت کوین ، اتریوم و سایر آلتکین ها ، این blockchains از معدن اثبات کار برای ایجاد سکه های جدید در طول زمان و معدنچیان پاداش استفاده می کنند.

در مقابل ، برخی از پروژه ها با ویژگی های مختلف بیت کوین یا اتریوم ، blockchain خود را از ابتدا ایجاد می کنند. به عنوان مثال ، EOS زمان معاملات سریعتر از اتریوم را ارائه می دهد بدون اینکه به معدنچیان نیاز داشته باشد تا قدرت هش را برای امنیت تأمین کنند. پروژه های دیگر ممکن است ویژگی های دیگری مانند عملکرد قرارداد هوشمند یا ذخیره سازی غیر متمرکز را ارائه دهند.

ساختار رمزنگاری و توکن

تفاوت دوم بین سکه ها و نشانه ها در ساختار آنها است. یک سکه تمایل به ساختار مستقل دارد که در آن چگونگی ایجاد سکه های جدید و نحوه پردازش معاملات را مشخص می کند. از طرف دیگر ، نشانه ها کاملاً به ساختار blockchain والدین خود وابسته هستند.

دفترچه سکه توسط معدنچیان که از نرم افزار ویژه برای حل مشکلات ریاضی برای اعتبارسنجی معاملات اتفاق در شبکه استفاده می کنند ، نگهداری می شود. توکن ها چنین مکانیسمی ندارند و برای اعتبارسنجی معاملات ، که از طریق استخراج مانند در مورد بیت کوین ها یا از طریق مکانیسم اجماع مانند در مورد NEO (NEO) تأیید می شوند ، به blockchain والدین خود متکی هستند.

عملکرد سکه رمزنگاری و توکن

عملکرد یک سکه محدود به معامله به عنوان متوسط (ارز) است که می تواند برای خرید کالا و خدمات استفاده شود. عملکرد توکن فراتر از استفاده به عنوان ارز است ، زیرا می تواند در چندین برنامه دیگر نیز مورد استفاده قرار گیرد.

برخی از نشانه ها را می توان "حقوق صاحبان سهام" یا مالکیت یک دارایی ، مانند Augur و Gnosis در نظر گرفت. برخی از نشانه ها با حق رأی مانند Aragon همراه هستند ، در حالی که برخی از نشانه ها دسترسی به محصولات و خدمات خاصی مانند FileCoin ، Storj ، سیاکوین و نشانه توجه اساسی را فراهم می کنند.

سکه رمزنگاری و حاکمیت توکن

تفاوت دیگر سکه ها و نشانه ها در نحوه اداره آنها است. پروژه های blockchain که سکه ها را صادر می کنند ، معمولاً مکانیسم داخلی برای دارندگان سکه دارند تا به تصمیمات مهم در مورد این پروژه رأی دهند ، به عنوان مثال ، بیت کوین دارای چنگال های نرم / چنگال های سخت است ، اتریوم دارای چنگال های نرم / چنگال های سخت / DAO است ، و Dash دارای رای گیری مستند استدر مورد پیشنهاداتبا این حال ، این مورد برای همه سکه ها اینگونه نیست ، به عنوان مثال ، مونرو در حال حاضر هیچ ویژگی حاکمیتی ندارد ، اما آنها قصد دارند به زودی یک مورد را اجرا کنند.

سکه رمزنگویی و ایجاد توکن

سکه ها از طریق معدن ایجاد می شوند ، فرایندی که معاملات برای اشکال مختلف رمزنگاری تأیید شده و به دفترچه دیجیتال blockchain اضافه می شود. سکه های جدید به معدنچیانی که مشکلات پیچیده ریاضی را حل می کنند و معاملات را برای سکه های موجود تأیید می کنند ، اهدا می شود.

همچنین می توان توکن ها را از طریق استخراج یا استیک ایجاد کرد ، روشی که توسط شبکه هایی مانند Tezos استفاده می شود ، جایی که کاربران برای تأیید معاملات در شبکه ، نشانه های خود را به وجود می آورند. این به آنها اجازه می دهد ضمن حفظ صداقت شبکه ، در نشانه های تازه صادر شده پاداش کسب کنند. با این حال ، توکن ها معمولاً از طریق ارائه سکه اولیه (ICO) ایجاد می شوند ، که راهی برای جمع آوری بودجه برای پروژه های رمزنگاری است. سرمایه گذاران اولیه می توانند نشانه های تازه صادر شده در طی ICO را در ازای ارزهای رمزپایه مستقر مانند بیت کوین یا اتریوم خریداری کنند.

معاملات رمزنگاری و توکن

معاملات سکه ها فقط به یک کلید عمومی و خصوصی نیاز دارند که بین دو طرف رد و بدل شود و در دفترچه دیجیتال blockchain ضبط شود. هیچ نیاز اضافی برای معامله سکه ها وجود ندارد.

توکن ها ممکن است نیازهای اضافی برای معاملات فراتر از مبادله کلیدی عمومی و خصوصی داشته باشند ، مانند:

• این نشانه باید در مبادله ای که از توکن پشتیبانی می کند ، ذکر شود و خریداران را با فروشندگان مطابقت دهد.

• حساب فرستنده قبلاً باید توسط صادرکننده توکن تأیید شده باشد.

• معامله باید شرایط خاصی را که توسط صادرکننده توکن تعیین شده است ، برآورده کند ، از جمله نیاز به حداقل مقدار نشانه ها در یک زمان.

طبیعت مستقل سکه ها و نشانه ها

سکه ها ارزهای مستقل هستند که دارای blockchain بومی خود هستند. بیت کوین ، Litecoin ، Dash ، Monero ، Neo و Ethereum نمونه هایی از سکه ها هستند. توکن ها در بالای blockchain دیگر ساخته شده اند. برخی از پروژه ها می توانند به عنوان نشانه های ابزار یا امنیت یا حتی به عنوان نشانه های ارز استفاده شوند. برجسته ترین نمونه یک نشانه ERC20 است که در بالای blockchain Ethereum ساخته شده است.

سکه ها را می توان مستقیماً بدون نیاز به شخص ثالث معامله کرد و همچنین می تواند برای پرداخت های همسالان نیز استفاده شود. توکن ها معمولاً نوعی دارایی یا ابزار را نشان می دهند که اغلب در یک اکوسیستم خاص یافت می شود.

سکه ها ارز محسوب می شوند ، در حالی که نشانه ها نیستند. سکه ها به طور کلی شبکه پرداخت خود را دارند ، در حالی که نشانه ها شبکه پرداخت خود را ندارند ، بنابراین برای ایجاد معاملات خود به سایر سیستم عامل ها مانند اتریوم اعتماد می کنند.

نتیجه

تفاوت اساسی بین سکه ها و نشانه ها عملکرد آنهاست. هدف سکه ها به انجام یک عملکرد پولی است. از آنها به عنوان واسطه مبادله مانند دلار یا یورو یا ین استفاده می شود ، به این معنی که می توانید با انتقال پول به صورت الکترونیکی از آنها برای ذخیره و انتقال ارزش بین دوستان یا خرید کالا در مغازه های محلی استفاده کنید. در عوض ، توکن ها بیشتر شبیه نرم افزاری هستند که بستری را که هدف آن دستیابی به یک هدف خاص است ، قدرت می دهد.

توکن ها برای استفاده به عنوان ارز طراحی نشده اند (اگرچه ممکن است ویژگی های قابل تعویض خاص خود را داشته باشند). در عوض ، آنها برای کمک به تسهیل یک عمل خاص روی سیستم عامل ساخته شده اند ، مانند ورود دیجیتالی در تلفن شما با یک نشانه هویت یا دسترسی به محتوای ویدیویی با یک نشانه پخش ویدیو.