ساختار

یکی از جنبه های معاملاتی که اغلب هنگام انجام تجزیه و تحلیل اساسی و فنی نادیده گرفته می شود ، ساختار سهام یک شرکت است. ساختار سهام مربوط به نحوه تنظیم سهام یک شرکت دولتی است. این می تواند پیامدهایی در سطح اساسی و فنی داشته باشد. اساساً ، ساختار سهام می تواند بر درآمد هر سهم ، حق رأی ، تأمین مالی ، رقیق سازی ، ارزیابی و بهره کوتاه تأثیر بگذارد. از منظر تجزیه و تحلیل فنی ، ساختار سهام می تواند بر رفتار قیمت سهام ، سفتی حرکت قیمت ، گسترش ، حجم ، نقدینگی و حرکت تأثیر بگذارد.

سهام برجسته

سهام ممتاز تعداد کل سهام مجاز را که در دست سهامداران ، سرمایه داران ، سرمایه گذاران و خودیها است ، که شامل معاملات رایگان و سهام محدود است ، نشان می دهد. سهام برجسته نمایانگر تمام سهام مجاز است که توسط این شرکت نگهداری نمی شود ، که به آنها سهام خزانه داری گفته می شود. ارزش سهام برجسته تمایل به گسترش و قرارداد بر اساس اقدامات شرکت دارد. جبران خسارت و جایگاه های خصوصی مبتنی بر سهام ، سهام برجسته را افزایش می دهد ، که می تواند ارزش سهامدار را بیشتر رقیق کند. برنامه های بازپرداخت سهام سهام های برجسته ای را کاهش می دهد ، که از نظر فنی مقادیر سود هر سهم (EPS) را افزایش می دهد بدون اینکه در واقع مبلغ واقعی درآمد را افزایش دهد.

این ترفند کوچک مهندسی مالی نامیده می شود. به عنوان مثال ، اگر یک شرکت 10 میلیون سهم ممتاز با 10 میلیون دلار درآمد داشته باشد ، EPS 1 دلار برای هر سهم است. اگر این شرکت 2 میلیون سهم را خریداری کند و 8 میلیون سهم از این سهام را به دست آورد ، همان سود 10 میلیون دلاری برابر با 1. 25 دلار EPS و افزایش 25 درصدی صرفاً برای به اشتراک گذاری بازپرداخت است ، نه افزایش واقعی سود.

شناور

شناور تعداد کل سهام معاملاتی رایگان است که در دست سرمایه گذاران است. این سهام محدودیتی ندارد و هر زمان قابل معامله است. سهام که توسط خودی ها برگزار می شود ، نیاز به گزارش پروتکل دارند و به عنوان بخشی از شناور تا زمان استفاده ، که شامل سهام محدود نیز می شود ، شمرده نمی شوند ، که تا زمانی که آنها زمان خاصی را برآورده نمی کنند ، نمی توانند معامله شوند. شناور معمولاً بسیار کوچکتر از کل سهام ممتاز است. شناورهای کوچکتر با نقدینگی نازک تر برابر هستند زیرا سهام معاملاتی کمتر در بازار وجود دارد. شناورهای کوچکتر نیز مشمول اقدامات بی ثبات تر و حجم معاملات روزانه کمتر هستند. در بسیاری از موارد ، شناورهای کوچکتر می توانند منجر به فشارهای کوتاه شوند.

سهام مجاز

هنگامی که یک شرکت گنجانیده شده است ، لازم است تعداد کل سهام مجاز که می تواند صادر کند ، بیان کند. کل سهام مجاز حداکثر سهام را که می تواند توسط شرکت باشد ، بیان می کند. از این مبلغ ، سهام ممتاز از سهام موجود در آن در واقع از جمله پیشنهادات عمومی اولیه ، پیشنهادات ثانویه ، مکان های خصوصی و جبران خسارت و انگیزه های مبتنی بر سهام حاصل می شود. شرکت ها ممکن است سهام بیشتری را مجاز کنند ، اما در هنگام صدور سهام سهامدار را بیشتر رقیق می کند.

سهام مشترک

سهام مشترک همچنین به عنوان سهام معاملاتی رایگان شناخته می شود. این سهام از طریق یک پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) هنگامی که یک شرکت تصمیم به عمومی شدن و تجارت در بورس اوراق بهادار می گیرد ، به عموم مردم ارائه می شود. سهام مشترک حق رأی را در اختیار دارد اما آخرین کسانی هستند که پرداخت سود سهام را دریافت می کنند و در صورتی که شرکت مجبور به انحلال دارایی در دادرسی ورشکستگی باشد ، تقریباً هیچ ادعایی در مورد دارایی ندارد. سهامداران سهام مشترک به جلسات سهامدار سالانه دعوت می شوند که شرکت گزارش سالانه را ارائه می دهد ، که شامل صورتهای مالی حسابرسی شده است ، و عملکرد و استراتژی شرکت را به جلو می برد. سهامداران همچنین با موارد مختلفی برای رأی دادن از جمله جبران خسارت اجرایی ، پرداخت سود سهام ، حسابرسان ، ادغام در انتظار یا ادغام و تغییرات عضو هیئت مدیره ارائه می شوند.

بطور دوره ای ، این شرکت سهام بیشتری را از طریق پیشنهادات سهام از جمله پیشنهادات ثانویه ، ارائه قفسه و مکان های خصوصی به بازار عرضه می کند. شرکت های دولتی که به تازگی ذکر شده اند نیز از شش ماه پس از IPO ، دوره های انقضا قفل را دارند که به خودی ها و سهامداران محدود می توانند سهام خود را در بازارهای باز بفروشند. این تمایل به رقیق شدن بیشتر شناور دارد اما نقدینگی را بهبود می بخشد. سهام تمایل به فروش هفته ها قبل از انقضاء قفل در انتظار پیش بینی سهام بیشتر در بازار است. انقضاء قفل بیشتر توسط شرکت برای افزایش تدریجی شناور برنامه ریزی شده است. انقضاء موفقیت آمیز قفل باعث بهبود نقدینگی ، تثبیت قیمت سهام و بهبود حجم معاملات روزانه می شود زیرا بازار با موفقیت سهام را جذب می کند.

اشتراکات دلخواه

سهام ترجیحی در پرداخت سود سهام بالاتر از سهام مشترک اولویت دارد و در صورت انحلال یا ورشکستگی ، در مورد دارایی شرکت ادعا می کند. سهام ترجیحی تمایل به دریافت سود سهام بالاتری به طور مداوم دریافت می کند زیرا بیشتر شبیه به اوراق قرضه است و تقریباً همان حقوق دارایی های اوراق قرضه را در اختیار دارد. بر خلاف سهام مشترک ، سهام ترجیحی معمولاً حق رأی را ارائه نمی دهند. بسیاری از سهام ترجیحی توانایی تبدیل به سهام مشترک را دارند ، همچنین به عنوان بدهی های قابل تبدیل یا سهام ترجیحی شناخته می شوند. شرکت ها از سهام ترجیحی به عنوان روشی برای تأمین مالی استفاده می کنند که بدهی های سنگین را متحمل نمی شود.

سهام محدود

سهام محدود سهام شرکت های غیر ترادی است که تا زمانی که شرایط خاصی برآورده نشوند ، قابل انتقال یا فروخته شدن نیستند. سهام محدود معمولاً به عنوان بخشی از بسته های جبران خسارت/تشویقی آنها به کارمندان و خودی های شرکت صادر و اعطا می شود.

شرکت ها قبل از برداشتن محدودیت در سهام ، قوانین خاص خود را در مورد واگذاری سهام کارمندان و زمان نیاز دارند. سهام محدود همچنین برای جمع آوری بودجه برای شرکت از طریق مکان های خصوصی ، پیشنهادات ثانویه و ارائه بدهی قابل تبدیل استفاده می شود. سهام محدود نیاز به شرکت دارد تا قبل از اینکه سهام برای تجارت رایگان در دسترس باشد ، وضعیت محدود را بالا ببرد.